मीन राशीतील केतू

काही नंतरचे आचार्य मीनेला केतूची स्वराशी मानतात, आणि राहूसाठी कन्येला तिची जोडी; जुन्या पाराशरी याद्या त्याऐवजी केतूला वृश्चिक आणि राहूला कुंभ देतात. कोणतेही मत मीनेला केतूची उच्च किंवा नीच राशी मानत नाही. पहिल्या मतात ही केतूच्या सर्वात सहज राशींपैकी एक आहे, आणि दुसऱ्या मतातही गुरूचे स्वामित्व सोडून देण्याशी जोडलेल्या पातासाठी सौम्य वातावरण मानले जाते.

वर्णन खोल अंतःप्रेरणा असलेल्या, अंतर्मुख आणि करुणामय स्वभावाचे आहे. आध्यात्मिक साधना, चिंतन, संगीत, कविता आणि गरजूंची सेवा सहज येऊ शकते, जणू शिकलेली नव्हे तर आठवलेली. व्यक्ती मनःस्थिती आणि आतले प्रवाह सहज ओळखू शकते आणि त्यातून सावरण्यासाठी तिला एकांताची गरज भासू शकते. बलवान बाजू म्हणजे कमी धरून ठेवणारे आणि मोकळेपणाने देणारे सौम्य ज्ञान. कमी सहज बाजू म्हणजे अस्पष्टता, व्यावहारिक मागण्यांपासून पळ, किंवा सीमा आखण्यातील अडचण. कन्येतील राहू मग व्यावहारिकतेकडे ओढतो: दिनक्रम, विश्लेषण, रोजच्या आयुष्याची व्यवस्था, उपयुक्त काम आणि बारकाव्यांची शिस्त. आधुनिक वाचन हा अक्ष आध्यात्मिक स्वभाव रोजच्या सेवेत उतरवणे म्हणून पाहते.

गुरूच्या पूर्वा भाद्रपदेचा शेवटचा चरण तीव्र, तपस्वी धार वाहतो. शनीचे उत्तरा भाद्रपदा नक्षत्र खोल आणि स्थिर आहे, चिंतनातील संयम आणि सहनशीलतेशी जोडलेले. बुधाचे रेवती हे शेवटचे नक्षत्र आहे, प्रवाशांना घरी नेणारा गुराखी; त्याचा शेवट मेषेशी गंडांत सांधा आहे, आणि त्या बिंदूजवळचा केतू असा संवेदनशील अंश मानला जातो जिथे एक चक्र संपते आणि दुसरे सुरू होते. राशी स्वामी गुरूची स्थिती परिणामाचा मोठा भाग वाहते.

मीनेतील केतू म्हणजे व्यक्ती जगाचा त्याग करण्यासाठी, परदेशी राहण्यासाठी किंवा नात्यांपासून दूर होण्यासाठीच आहे असे नाही, आणि ते खर्च किंवा नुकसानीचे भाकीत नाही, जरी मीन ही नैसर्गिक राशिचक्रातील बारावी राशी आहे. हे विषय एखाद्या विशिष्ट पत्रिकेतील प्रत्यक्ष बारावे स्थान आणि त्याच्या स्वामीचे आहेत. आध्यात्मिक कल हेही अंतर्दृष्टीचे वचन नाही; तो एक स्वभाव आहे ज्याला उरलेली पत्रिका आधार देईल किंवा देणार नाही.