मीन राशीतील शुक्र

मीन ही गुरूची द्विस्वभाव जल राशी आहे, आणि परंपरा इथली उच्ची हिशेबातून मोकळा झालेला शुक्र म्हणून वाचते. प्रेम भक्ती होते, आवड कल्पना होते, आणि सुख पसरून करुणेच्या जवळ पोहोचते. शास्त्रांत संगीत, काव्य आणि पवित्र कलांवरचे प्रेम, हिशेब न ठेवणारे औदार्य, आणि लोकांत चांगले पाहण्याची तयारी यांचा उल्लेख येतो. हा भक्ताचा आणि कलाकाराचा शुक्र आहे.

उच्चीचा ग्रह वाढलेला असतो, परिपूर्ण नव्हे, आणि दुसरी बाजू त्याच प्रकारचा अतिरेक आहे. भक्ती आदर्शीकरणात बदलू शकते, ज्यात जोडीदारावर प्रतिमा म्हणून प्रेम केले जाते आणि व्यक्ती म्हणून तो कमी पडतो; मर्यादा विरघळतात, आणि व्यक्ती मागितले त्यापेक्षा किंवा योग्य त्यापेक्षा जास्त देते. ज्या पाण्याला काठ नाहीत ते सगळीकडे वाहते, आणि हा शुक्र पलायन, भोग किंवा भावुकतेकडे वाहू शकतो. शास्त्र या स्थितीची खूप स्तुती करते; ते सहज हेलावणाऱ्या आणि सहज दुखावणाऱ्या शुक्राचेही वर्णन करते.

अंश आणि नक्षत्र महत्त्वाचे: गुरूचे पूर्वा भाद्रपदा सुरुवातीच्या अंशांत तीव्रता आणि हेतू देते; शनीचे उत्तरा भाद्रपदा राशीचा खोल, संयमी मध्य आहे; बुधाचे रेवती उच्चीचा नेमका बिंदू धरून आहे आणि मृदुता देते. मग स्थान: बाराव्यात, जे मीनेचे स्वतःचे स्थान आहे, खासगी, आध्यात्मिक किंवा परदेशी सुखे आणि त्यांवरचा खर्च; सातव्यात भक्तीने सुरू केलेली भागीदारी; सहाव्यात तेच गुण सेवेवर खर्च, जिथे आनंदाला कमी जागा असते.

उच्ची हे सुखी विवाहाचे, देखण्या जोडीदाराचे किंवा संपत्तीचे वचन नाही, आणि आकर्षणावरचा निवाडाही नाही. हे ग्रहाच्या स्थितीचे एक माप आहे, आणि स्थान, दृष्टी, नवमांश आणि दशा यांतले प्रत्येक तितकेच वजन धरते. आठव्या स्थानात शनीसोबत बसलेला, किंवा अस्त, किंवा नवमांशात कन्येत उतरलेला उच्चीचा शुक्र तरीही उच्चीचा आहे आणि तरीही त्या अडचणींसह आहे. राशी स्वामी गुरू शुक्राला मित्र धरत नाही, जे आठवण करून देते की प्रतिष्ठा आणि मैत्री वेगळी मापे आहेत.