उत्तराषाढा नक्षत्र

नावाचा अर्थ 'नंतरचा अजिंक्य', आणि परंपरा याला पूर्वाषाढेसोबत एकाच कल्पनेचे दोन भाग म्हणून मांडते: आधीचा भाग लढतो, नंतरचा भाग काम पूर्ण करतो. याची प्रतीके हत्तीचा दात आणि खाटेच्या फळ्या आहेत, देवता विश्वेदेव म्हणजे देवांचा समूह, आणि गण मनुष्य आहे. ग्रंथ या चंद्राला गंभीर, कर्तव्यदक्ष, वचन देण्यात संथ पण एकदा वचन दिले की ठाम असा सांगतात. फलदीपिका याला केवळ आवडणारा नव्हे तर मान मिळवणारा मानते, आणि रवीचे स्वामित्व तत्त्व, वैधता आणि गोष्ट नीट करण्याची काळजी आणते.

याच गंभीरपणाचे ओझे दुसऱ्या बाजूने ताठरपणा आणि प्रत्येक अट पूर्ण झाल्याशिवाय सुरुवात न करण्याची टाळाटाळ म्हणून दिसते. इथला चंद्र इतरांनी केव्हाच पाऊल उचलले असले तरी थांबून राहू शकतो, आणि स्वतःसाठी ठेवलेली मोजपट्टी आजूबाजूच्या सगळ्यांना लावू लागतो. शनीची राशी जिथे येते, म्हणजे दुसऱ्या ते चौथ्या चरणात, तिथे संयम लांबतो आणि ओझे एकट्याने वाहण्याची सवयही.

पहिले चरण धनु राशीत आणि धनु नवमांशात येते, ही वर्गोत्तम स्थिती परंपरा या नक्षत्राचे सर्वात आदर्शवादी आणि विस्तृत रूप मानते. दुसरे चरण मकर राशीत आणि मकर नवमांशात आहे, हेही वर्गोत्तम, आणि सर्वात व्यावहारिक आणि चिकाटीचे. तिसरे चरण कुंभ नवमांशात कर्तव्यभावना गट आणि ध्येयांपर्यंत पसरवते. चौथे चरण मीन नवमांशात कडा मऊ करते आणि कर्तव्याला सेवेकडे वळवते. काही मुहूर्त परंपरा उत्तराषाढेच्या शेवटच्या चतुर्थांशातून अभिजित नावाचे जादा नक्षत्र काढतात, पण जन्मपत्रिकेत प्रमाणित सत्तावीस नक्षत्रेच वापरली जातात.

उत्तराषाढेतील चंद्र अधिकारपद, उशिरा विवाह किंवा संथ करिअर यांचे वचन देत नाही, जरी लोकप्रिय लेखनात या तीन गोष्टी त्याला सहज चिकटवल्या जातात. हे नक्षत्र मन जबाबदारीकडे कसे पोहोचते हे सांगते; जबाबदारीचे पद येईल का आणि केव्हा, हा दहाव्या स्थानाचा, त्याच्या स्वामीचा आणि दशेचा विषय आहे. आयुष्याच्या सुरुवातीची सहा वर्षांची रवि दशा प्रौढ आयुष्याबद्दलही फारसे सांगत नाही, कारण तोपर्यंत आणखी कित्येक दशा सरलेल्या असतात.