पुनर्वसु नक्षत्र

या नावाचा अर्थ सहसा पुन्हा चांगले किंवा परत येणारा प्रकाश असा लावला जातो, आणि भाता त्या अर्थाशी जुळतो: सोडलेला बाण परत मिळवून पुन्हा सोडता येतो. पुनर्वसु नक्षत्रातला चंद्र ग्रंथांत सावरणारा स्वभाव म्हणून वाचला जातो. शास्त्रीय वर्णनांत थोडक्यात समाधान, क्षमाशील वृत्ती, घराशी आणि ओळखीच्या माणसांशी जिव्हाळा, आणि जे बिघडले ते नीट होऊ शकते असा शांत विश्वास यांचा उल्लेख येतो. देवता अदिती या स्थानाला एक अमर्याद, मातृभावाचा रंग देते, आणि देवगण हे नाव महत्त्वाकांक्षेपेक्षा सद्भावाकडे निर्देश करते.

स्वामी गुरू या आशेला तत्त्वाचे रूप देतो. तो शिकवण्याची आणि शिकण्याची आवड जोडतो, पत्रिकेनुसार उदार किंवा उपदेशी ठरणारी नैतिक जाण, आणि विश्वास ठेवण्याची सवय जी कधी फळते आणि कधी कसाला लागते. कमी आकर्षक बाजू तेव्हा दिसते जेव्हा पुन्हा सुरुवात करण्याची तयारी काहीही पूर्ण न करण्याच्या सवयीत बदलते, किंवा आशावाद लक्ष देण्याची जागा घेतो.

पहिले तीन चरण मिथुनेत असून त्यांचे नवमांश मेष, वृषभ आणि मिथुन आहेत: पहिला सर्वात थेट आणि नव्याने सुरुवात करायला सर्वात उत्सुक, दुसरा सर्वात स्थिर आणि सुखाला धरून राहणारा, तिसरा सर्वात बोलका आणि जिज्ञासू. चौथा चरण कर्केत असून त्याचा नवमांशही कर्क आहे, म्हणून दोन्ही चक्रांत चंद्र स्वतःच्या राशीत बसतो; हाच चरण चारांपैकी सर्वात खोल आणि सर्वात आसरा देणारा मानला जातो.

पुनर्वसु नक्षत्रातला चंद्र प्रत्येक नुकसान भरून निघेल किंवा प्रत्येक अडचणीचा शेवट चांगला होईल असे वचन देत नाही, आणि विवाह, मालमत्ता, संतती किंवा करिअरची लांबी यांबद्दल तो स्वतःहून काहीच सांगत नाही. ग्रंथ ज्या सावरण्याच्या गुणाबद्दल बोलतात ती मनाची सवय आहे, सुरक्षेचे जाळे नाही; ज्या पत्रिकेत गुरू दुर्बळ असेल किंवा चंद्र अवघड स्थानात असेल, तिथे हा गुण दुसऱ्या संधींच्या रांगेऐवजी ताणाखालच्या संयमासारखा दिसेल. गुरू स्वामी असल्याने ही स्थिती आपोआप शहाणी होत नाही; पत्रिकेतले शहाणपण अनेक गोष्टींवरून वाचले जाते, आणि चंद्राचे नक्षत्र त्यांतली फक्त एक आहे.