धनु राशीतील केतू

अनेक मान्यताप्राप्त आचार्य केतूला धनूमध्ये आणि राहूला मिथुनेत उच्चीचा मानतात, आणि काही याद्या धनूला केतूची मूलत्रिकोण राशीही म्हणतात. अनेक पाराशरी आवृत्त्यांतील व्यवस्था त्याऐवजी केतूला वृश्चिकेत आणि राहूला वृषभेत उच्चीचा मानते. दोन्ही मते गंभीर साहित्यात आढळतात, म्हणून असे म्हणणे योग्य आहे की बरेच वाचक ही केतूच्या सर्वात बलवान राशींपैकी एक मानतात तर इतर तिला कोणताही औपचारिक दर्जा देत नाहीत; वाचणाऱ्याने आपले मत सांगावे.

वर्णन अशा व्यक्तीचे आहे जिच्यात पवित्र किंवा तात्त्विक गोष्टींची जन्मजात जाण आहे, तरीही ती कर्मठपणाबद्दल सावध असते. श्रद्धा सहज येते आणि तिचे समर्थन करावे लागत नाही; गुरूंचा आदर होतो आणि मग त्यांच्या पलीकडे जाणे होते; व्यक्तीला श्रद्धा पद्धतींबद्दल बरेच माहीत असू शकते पण ती कोणत्याही एकाची पूर्णपणे होत नाही. बलवान बाजू म्हणजे दिखाव्याशिवायचे ज्ञान आणि एखाद्या शिकवणीचे सार ओळखण्याची उपजत वृत्ती. कमी सहज बाजू म्हणजे प्रत्येक चौकटीबद्दलची अस्वस्थता, किंवा एखाद्या मार्गाच्या मर्यादा दिसताच त्यावर टिकून राहण्यातील संकोच. मिथुनेतील राहू मग व्यावहारिक, संवादी आणि व्यापारी गोष्टींकडे ओढतो: तपशील शिकणे, अनेकांशी बोलणे, आणि विचारांच्या साध्या बाजारपेठेत सहभागी होणे.

स्वतः केतूचे मूळ नक्षत्र म्हणजे मुळे, आणि ते निऋती आणि गोष्टी उपटून खाली काय आहे ते पाहण्याशी जोडलेले आहे; इथे केतू शब्दशः मूलगामी, मुळापर्यंत जाणारा मानला जातो. मूळ नक्षत्राची सुरुवात वृश्चिकेशी गंडांत सांधा आहे. शुक्राचे पूर्वाषाढा नक्षत्र अजिंक्यतेचे आहे, जे ठाम विश्वास आणि पटवून देण्याची शक्ती देते. रवीच्या उत्तराषाढेचा पहिला चरण स्थैर्य आणि अंतिम विजयाची भावना जोडतो. राशी स्वामी गुरूची स्थिती या सगळ्याला आकार देते.

धनूतील केतू म्हणजे व्यक्ती संन्यास, गुरूची भूमिका किंवा धर्माशी फारकत यासाठीच घडलेली आहे असे नाही, आणि तो वडील, भाग्य किंवा प्रवासाबद्दल काहीही ठरलेले सांगत नाही, जे एखाद्या विशिष्ट पत्रिकेत नवम स्थान आणि त्याचा स्वामी पाहतात. जी मते याला उच्चीचा म्हणतात त्यांतही हे पाताच्या सहजतेचे वर्णन आहे, सौभाग्याचे वचन नाही.