सिंह राशीतील रवि

पारंपरिक वाचन प्रतिष्ठा, आत्मसंयमी भाव आणि अधिकाराशी सहज नाते यांचे आहे. पराशर मूलत्रिकोणातील ग्रहाला स्थिर आणि विश्वासार्ह फळ देणारा म्हणतात, आणि टीकाकार सिंहेतील रवीला उदार, स्वाभिमानी, आपल्या तत्त्वांशी निष्ठावान, लोकांसमोर सहज वावरणारा आणि आपल्या छत्राखालील लोकांसाठी जबाबदार असा रंगवतात. इथे नेतृत्व म्हणजे एखादी भूमिका हिसकावणे कमी आणि ती भूमिका आधीपासूनच आपली आहे असे मानणे जास्त. मानाची तीव्र भावना, योग्य काय याची जाण आणि दिलेला शब्द पाळणे यांचा उल्लेख बहुधा येतो.

दुर्बळ बाजू म्हणजे तोच आत्मसंयमी भाव जेव्हा त्याला कोणताही लगाम नसतो. दुसऱ्या कोणत्याही स्वामीला उत्तर द्यावे लागत नसल्याने रवि अहंकारी होऊ शकतो, सततची मान्यता मागू शकतो, श्रेय वाटून घेणे त्याला जड जाऊ शकते, आणि टीका तो आपल्या प्रतिष्ठेचा अपमान म्हणून ऐकू शकतो. स्थिर राशी बदलाला विरोध करतात, म्हणून सिंहेतील रवि एखादे पद, मत किंवा तक्रार ती कोणाच्याही उपयोगाची न राहिल्यावरही धरून ठेवू शकतो. वाचक हेही नोंदवतात की अतिशय स्वतंत्र रवीला आज्ञा देण्यापेक्षा सहकार्य करणे अधिक कठीण जाऊ शकते.

सिंहेतील तीन नक्षत्रे वेगवेगळी आहेत. केतूचे मघा पूर्वज, वंश आणि वारशाने मिळालेल्या स्थानाशी जोडलेले आहे, असे आसन जे बांधले नाही तर मिळाले; शुक्राचे पूर्वा फाल्गुनी सुख, सर्जनशीलता आणि आरामाची आवड जोडते; उत्तरा फाल्गुनीचा पहिला चरण, जे रवीचे स्वतःचे नक्षत्र आहे, पुन्हा कर्तव्य, आश्रय आणि वचनपालनाकडे नेतो. बुध कर्क, सिंह किंवा कन्या राशीत असेल, आणि रवीच्या अंशाजवळ बसलेला प्रत्येक ग्रह अस्त असतो.

स्वराशीतील रवि म्हणजे प्रतिष्ठा, संपत्ती, राजकीय पद किंवा सार्वजनिक प्रसिद्धीचे वचन नाही, आणि तो वडिलांच्या आयुष्याचे किंवा आरोग्याचे वर्णन करत नाही. राशीचे बळ ग्रहाची सहजता मोजते, त्याला मिळणाऱ्या रंगमंचाचा आकार नव्हे. बाराव्या स्थानातील सिंह रवि, किंवा शनी किंवा राहूच्या अगदी जवळ बसलेला रवि, दहाव्या स्थानातील रवीपेक्षा अगदी वेगळा वाचला जातो. तो कोणालाही गर्विष्ठ बनवत नाही: अभिमान प्रतिष्ठा म्हणून दिसेल की अहंकार म्हणून, हे उरलेली पत्रिका ठरवते, विशेषतः चंद्र आणि लग्न.