पहिल्या स्थानातील शुक्र

फलदीपिका आणि ग्रंथांचा सर्वसाधारण प्रवाह पहिल्या स्थानातील शुक्र डौलदार वावर, आकर्षक रूप, सुख आणि सुंदर वस्तूंची आवड, आणि लोकांशी सहज, सौजन्यपूर्ण वागणूक देतो असे सांगतो. आधुनिक वाचन अभिरुचीबद्दल बोलते: रंग, पोशाख, रचना किंवा संगीताची पारख, आणि आयुष्य थोड्या सौंदर्यासह जगावे ही भावना. या स्थितीच्या लोकांना बहुधा मुत्सद्दी म्हटले जाते, खोलीतले वातावरण बिघडवण्याऐवजी सावरणारे, आणि स्वतः सराव करोत वा न करोत, कलांकडे ओढले जाणारे.

दुसरी बाजू तीच वृत्ती, फक्त फार पुढे नेलेली. सलोख्याची इच्छा आवश्यक संघर्ष टाळण्यात बदलू शकते; सुखाचा आनंद चैनीत; आणि रूपाची काळजी आवडले जाण्याच्या चिंतेत. ग्रंथ असेही नमूद करतात की लग्नातील शुक्र नाती माणसाच्या स्वप्रतिमेचे केंद्र बनवतो, जे उबदारपणा म्हणून दिसते तेव्हा बळ, आणि स्वतःची ओळख फक्त दुसऱ्या व्यक्तीतूनच ठरते तेव्हा दुबळेपणा.

पहिल्या स्थानातून शुक्राची दृष्टी सातव्या स्थानावर पडते, ज्याचा तो नैसर्गिक कारक आहे, म्हणून भागीदारी त्याच्या मृदुतेने रंगते आणि माणूस नजाकत असलेला जोडीदार शोधतो. प्रतिष्ठा वाचन झपाट्याने बदलते. वृषभ आणि तूळ लग्नांसाठी शुक्र लग्नात स्वराशीत असतो, आणि मीन लग्नासाठी तिथे उच्चीचा; तिन्हींमध्ये तो मालव्य योग करतो, पंचमहापुरुष योगांपैकी एक, जो आकर्षण, संस्कृती आणि सुखी जीवन म्हणून वाचला जातो. वृषभेसाठी शुक्र लग्नेश असून सहाव्याचाही स्वामी; तूळेसाठी तो आठव्याचाही स्वामी; मीनेसाठी तो तिसऱ्या आणि आठव्याचा स्वामी, म्हणून योग अधिक गुंतागुंतीच्या स्वामित्वासोबत बसतो. कन्या लग्नासाठी शुक्र पहिल्या स्थानात नीचीचा असतो, तर तो दुसऱ्या आणि नवव्याचा स्वामी आहे, आणि ग्रंथ नीचभंग शोधतात, उदाहरणार्थ बुधाच्या स्थितीतून.

पहिल्या स्थानातील शुक्र माणूस किती देखणा आहे याचे विधान नाही, आणि तो सोपे आयुष्य, लवकर विवाह किंवा संपत्तीचे वचन देत नाही. मालव्य योग चांगल्या स्थितीतील शुक्राचे वर्णन आहे, ठरलेल्या परिणामांचे नाही; हा शब्द फार जास्त वापरला गेला आहे. लग्नेश, चंद्र, रवी आणि उरलेली पत्रिका माणसाचे वर्णन या एका ग्रहाइतकेच करतात.