वृषभ राशीतील मंगळ

वृषभेतील मंगळाची शास्त्रीय वर्णने चिकाटीवर थांबतात. स्वराशी मेषेत मंगळ धडक देतो, तर वृषभेत तो पाय रोवून उभा राहतो, काहीतरी ठोस मिळवण्यासाठी काम करतो आणि एकदा जागा मिळाली की ती धरून ठेवतो. ग्रंथ ही स्थिती उभारणी आणि जपणूक यांत खर्च होणाऱ्या कष्टांशी जोडतात: जमीन, घर, बचत, किंवा वर्षानुवर्षे सुधारणारे कौशल्य. राशीचा स्वामी शुक्र असल्याने इथला मंगळ आराम, जेवण, संगीत आणि इंद्रियसुखांकडे ओढलेला, आणि जे सुंदर किंवा हवेसे वाटते त्याच्या मागे विलक्षण निर्धाराने लागणारा मानला जातो.

हीच स्थिरता त्याची कठीण बाजूही आहे. वृषभेला दिशा बदलणे आवडत नाही, आणि त्यातला मंगळ हट्टी, उशिरा माफ करणारा आणि आपली जागा राखायला तत्पर होऊ शकतो, असा राग जो भडकत नाही तर शांतपणे साचत जातो. वृषभ ही नैसर्गिक राशिचक्रातील दुसरी राशी आहे, वाणी आणि कुटुंबाच्या धनाशी जोडलेली, म्हणून काही टीकाकार वृषभेतील मंगळ कुटुंबात तिखट किंवा थेट बोलणे, किंवा पैशाबद्दल ठाम मते म्हणून वाचतात. यातले काहीच ठरलेले नाही; ऊर्जा कुठे साचण्याची प्रवृत्ती ठेवते एवढेच ते सांगते.

नक्षत्रे तीन वेगळ्या छटा देतात. कृत्तिकेत (दुसरा ते चौथा चरण, रवीचे नक्षत्र) ऊर्जा हेतुपूर्ण आणि चिकित्सक असते; रोहिणीत (चंद्राचे नक्षत्र) ती ओढ, सर्जनशीलता आणि वाढीच्या प्रेमात मृदू होते; मृगाच्या पहिल्या अर्ध्या भागात, जे मंगळाचे स्वतःचे नक्षत्र आहे, या स्थिर राशीत जिज्ञासा आणि शोधक अस्वस्थता येते.

वृषभेतील मंगळ प्रतिष्ठेच्या दृष्टीने दुबळा नाही आणि बलवानही नाही: इथे मंगळ उच्चीचा नाही, नीचेचा नाही, आणि राशी स्वामी त्याच्याशी सम आहे. तो धन, मालमत्तेचे वाद, कौटुंबिक भांडणे किंवा विवाहाच्या कोणत्याही परिणामाचे भाकीत करत नाही. असे निष्कर्ष स्थाने, स्थानेश आणि दशांमधून येतात, एकट्या राशीतून नाही. याचा अर्थ व्यक्ती आयुष्याच्या प्रत्येक क्षेत्रात हट्टी आहे असाही नाही; स्वभाव घडवण्यात लग्न आणि चंद्र एखाद्या ग्रहाच्या राशीपेक्षा खूप जास्त वाटा उचलतात.